ลูกไม่ชอบเลข อาจไม่ใช่เพราะไม่เก่ง

"หนูไม่ชอบเลข" มักไม่ได้แปลว่าเด็กคนนั้นไม่มีหัวคณิตศาสตร์ จากที่เราเจอในห้องเรียน ส่วนใหญ่แปลว่า "หนูเคยรู้สึกแย่กับวิชานี้มาก่อน" ต่างกันมาก เพราะอย่างแรกแก้ไม่ได้ แต่อย่างหลังแก้ได้เสมอ

ทำไมเด็กถึงกลัวเลข

คณิตศาสตร์เป็นวิชาที่เนื้อหาต่อกันเป็นทอดๆ พลาดเรื่องเศษส่วนตอน ป.4 เรื่องต่อๆ มาก็เริ่มไม่รู้เรื่อง เด็กไม่ได้รู้ตัวว่า "ฉันขาดพื้นฐานตรงนี้" แต่จะสรุปเอาเองว่า "ฉันโง่เลข" แล้วยิ่งเลี่ยง ยิ่งไม่ฝึก ยิ่งตามไม่ทัน กลายเป็นวงจรที่หมุนลงเรื่อยๆ

อีกสาเหตุคือการถูกเร่งให้ตอบเร็ว เด็กบางคนคิดถูกแต่คิดช้า พอถูกกดดันเรื่องเวลาบ่อยเข้า ก็เหมารวมว่าตัวเองทำไม่ได้

เปลี่ยน mindset ก่อน เปลี่ยนคะแนนทีหลัง

สิ่งแรกที่เราทำกับเด็กที่บอกว่าเกลียดเลข ไม่ใช่การสอนบทใหม่ แต่คือการพาถอยกลับไปหาจุดที่หลุด แล้วให้เขาทำโจทย์ที่ "ทำได้" ติดกันหลายๆ ข้อ ความรู้สึกว่าฉันทำได้นี่แหละคือเชื้อเพลิงที่แท้จริง คะแนนจะตามมาเอง

ที่บ้านช่วยได้ด้วยการเลิกพูดว่า "แม่ก็ไม่เก่งเลขเหมือนกัน" เพราะมันส่งสัญญาณว่าความไม่เก่งเลขเป็นกรรมพันธุ์ ให้เปลี่ยนเป็น "ข้อนี้ยากจริง ลองคิดช้าๆ ด้วยกันไหม"

ตัวอย่างจากห้องเรียนกลุ่มเล็ก

ข้อดีของกลุ่มเล็กคือติวเตอร์เห็นทันทีว่าเด็กแต่ละคนหลุดตรงไหน เด็กคนหนึ่งที่เคยได้คณิตไม่ถึงครึ่ง พอถอยกลับไปซ่อมเรื่องเศษส่วนแค่สามสัปดาห์ ข้อสอบบทถัดมาก็กลับมาทำได้เกือบเต็ม ไม่ใช่เพราะเขาฉลาดขึ้นกะทันหัน แต่เพราะฐานที่หายไปถูกเติมกลับมา

ถ้าลูกเริ่มพูดว่าไม่ชอบเลข อย่าเพิ่งรีบหาที่ติวเพิ่มชั่วโมง ลองหาคนช่วยดูก่อนว่าฐานหลุดตรงไหน ทักมาคุยกับติวเตอร์ Bridge ได้ เรามีคาบประเมินฟรีก่อนเริ่มเรียนจริง